Kawalan

Nanaginip ako, at sa panaginip,

nahuhulog ako sa itim na kawalan.

Sa ’king pagbitiw, wala kong naramdaman

kun’di ang malayang pagsama ng katawan.

Walang sasalo, walang sasagip –

sumasabay lang sa malakas na ihip –

Pagod na akong lumaban o matakot

O magpalamon sa makulay na lungkot

Wala na akong marinig na sigaw

na naghahanap sa nahuhulog, sa nahuhulog na ako.

Hinayaan na ako ng aking mundo,

na malaglag sa kawalang ginawa ko.

Nanaginip ako, at sa panaginip,

Nahulog ako sa itim na kawalan.

Nahulog akong nakatayo at payapa –

payapa ang puso.

Payapa ang puso.

Nanaginip ako, at sa panaginip,

nahulog ako sa itim na katawan.

Nanaginip ako at ang hiling,

wag na sana, kung pwede sana, wag magising.

Advertisements

Mommy

Pinanood ko si Mommy

na inaayos ang gamit ko

Inaamoy ang mga damit, tinutupi

Sinisinghot na para bang lahat, mabango

Sa balikbayan box, isa-isa niyang nilagay,

At tumayo siya pagkatapos.

Pinagmasdan niya ang silid na bright pink ang kulay

Na ang dekorasyon ay Hello Kitty halos.

Maya-maya’y kinuha niya ang gitara sa tabi ng pinto

Umupo siya ulit sa kamang puno na ng alikabok

Isa-isa niyang kinalabit ang anim na string ng gitara ko

Napatigil, tumingin sa paligid at napalunok.

Umupo ako sa tabi ni Mommy,

‘Di ako umimik, kasi ano ba ang dapat kong sabihin?

Paano ko pipigilan ang bawat luha’t hikbi?

Kung lahat ng ‘yon, dahil sa’kin?

Tumayo ulit si Mommy, tinabi ang gitara

Sinipat ang bookshelf, tatlong hanay ng mga libro

Naglakbay ang mga mata sa katabing mesa

May mga ballpen, papel, calculator at notebook na bago.

Sa notebook, nakapatong ang pink kong salamin,

regalo ni Mommy n’ung lumalabo na ang mata ko

Matapos magpatingin, lagi kong bilin

Na pink lang ang frame na gusto.

Nanginginig ang kamay ni Mommy,

Kinuha at sinuot ang salamin

Sa halip na luminaw ang paningin ay lumabo

Hanggang ngayon, hirap pa din siyang intindihin.

Sa tabi ng kama, may litrato

Babaeng nakangiti at may apat na gold medal

Sunod na nilapitan ‘yon ni Mommy at gumuho

ang mundo, umiyak siya ng pagkatagal-tagal.

Lumapit ako kay Mommy,

Binalot ko siya ng mahigpit na yakap.

Imbis na tumigil ay lalong tumindi,

Humagulgol siya at lalo akong hinanap.

“Anak,” sumigaw siya, kinakausap ang litrato

“Mommy, nandito lang naman ako.”

Umiyak siya at narinig kong muli ang iyak niya n’ung ako’y naghihingalo

At bumitiw, dahil ayoko nang saktan pa ang Mommy ko.

Blumentritt

Dumaan na ang apat na jeep.

Pa-blumentritt. 

Apat na jeep at walang masikip.

Pero nakakapit pa din ang girlfriend mong maliit.

Nakatayo sa ‘yong harap at nakabungisngis,

Puro pa-cute.

Bulong niya, agad ka niyang ma-mimiss

Wag ka lang mapa-alis, ang daming pautot. 

Mabigat na ang talukap ng mga mata.

Pagod, inaantok.

Pero kulang na lang, i-mighty bond ang ‘yong paa

Matindi talaga ang katok.

Nakasampung “ba-bye” na simula kanina,

Ngingiti pang nakakaloko.

“Ba-bye,” pero ‘di magawang iwan ka,

Kamot-ulo.

At sa wakas aalis, dahil oras na.

Kiss sa pisngi.

Ngingiti siya ulit at tatalikod na,

Hahawakan mo siya sa braso, “Sandali.” 

Hihilahin, yayakapin, mahigpit, matagal at ika’y ngingiti.

Bago ka sumakay pa-Blumentritt.

Gabi na, pagod ka at uwing-uwi,

Pero yakap mo pa ang girlfriend mong maliit.

Bisikleta

Aalis.

Hahawak sa manibela, sasampa sa upuan

Sinimulan ang pagpedal.

Mabilis.

Tinatsa kung balanse, baka madisgrasya

Kaya minsa’y babagal.

Liliko.

Biglaan, halos matutumba

At sa wakas, magigising.

Hihinto.

Marahan, hahawak sa preno

Pupunasan ang luha, iiling.

Apak sa pedal.

Muling aandar,

Sa mukha’y dumarampi ang hangin.

Siguro’y tatagal.

Palayo ng palayo,

Padyak ng padyak, patingin-tingin.

Napagod na.

Tinabi ang bike at napaisip,

“Sa una lang pala masaya.”

Nagpahinga.

At sa pagkatigil, umiyak

Sumusuko, tama na.

Hindi pa.

Muling niyakap ng dalawang kamay

ang itim na manibela

Sumampa.

Umandar, lumiko pabalik

Basa ang mata, walang nakikita.

Natumba.

Sa sobrang bilis ng pagpedal,

nakalas ang rehas.

Sira na.

Naudlot ang pagbalik

Mula sa sana’y pagtakas.

Sumuko.

Napatitig sa dugo

Mula sa sugat-sugat na binti.

Yumuko.

Walang awat sa pag-iyak

Sunud-sunod ang hikbi.

“Ayusin ko, miss?”

Sambit ng tinig

na ngayon lang narinig.

“Ayoko ng magtiis.”

Sambit ng pusong

ginasgas ng pag-ibig.

Tumayo.

“Sige,” bulong ng mga labi,

ngumiti ng dahan-dahan.

Nabigo.

At ‘pag naayos ang bisikleta,

tatalikod sa nakaraan.

Pikit

Gusto kong matulog,

Pero sa tuwing pipikit

Ako ay nahuhulog

At nagnanais maulit

Ang paglalakbay ng ‘yong mga kamay

Mga yakap at bawat sambit

Bawat galaw, nagbibigay-buhay

Kaya’t hahawakan ka pa ng mas mahigpit

Sa mga matang kabisado ko

Ang mukha kong umiibig, nagmamahal

At lalong tumitibok sa bawat kilos mo

Ang puso kong sa’yo ng pagkatagal-tagal.

Mga labing manipis at ngiting mayabang

Boses na maamo, tawang saglit

Amoy na walang tulad, at sa’yo lamang

Pag-ibig na malawak sa kamay mong maliit

Pikit.

Gusto kong matulog

Sawa na akong mag-isip

Lalo lang mahuhulog

Mabuti pa’y umidlip.

Lumang Orasan

Tik, Tak, Tik, Tak.

Paulit-ulit, mula mata, tainga hanggang utak

Nakatitig sa lumang orasan sa dingding

Orasang parang bibigay sa konting butingting

Tik, Tak, Tik, Tak.

Paulit-ulit mula mata, tainga haggang utak

Inaantok sa paggalaw ng manipis na kamay

Nakatitig lang, naghihintay, napapanis ang laway

Dumaan ang butiki, kumapal ang sapot ng gagamba

Tumayo’t nakadalawang ihi, umupo at ngumanga

Sa sunod na numero, lumipat ang makapal na kamay

Pero wala ka pa ring awat sa kahihintay.

Tik, Tak, Tik, Tak.

Hindi na makapag-isip ang pagod mong utak

Napansing unti-unting bumagal ang pag-andar ng orasan

Pagod na ang bateryang matagal nang hindi pinapalitan

Bumukas ang pinto, tumalon ang ‘yong puso

Inalis ang tingin sa orasang naghihingalo

Pagpasok niya, tumingin siya sa paligid, at naglakad

Napatingin, “Uy, wala ng baterya ‘yung orasan ko,” ang bungad.

Hindi ka man lang pinansin.

 

Tik, tak, tik, tak.

Pagod na ang puso, paganahin na ang utak.

Naghihingalong relo, nagpasya nang huminto.

Sa wakas, lumabas ka, isinara ang pinto.