Full-time Mom

Kanina, nakabasa ako ng post sa isang Facebook group dedicated to Pinay mothers (yes, member ako ng ganitong group–dalawa pa nga) na ‘mas mahirap’ daw ang maging full-time mom kaysa magtrabaho. After that sentence naman, wala ng ibang sinabi ang mommy na ‘yon about working moms. Ikinwento na lang niya ang araw-araw na pamumuhay ng isang ‘full-time’ mom, na talaga namang mahirap.

Pero nalungkot ako. Hindi dahil working mom ako. Partly because inggit talaga ako sa stay-at-home na mga nanay. Mostly because, lagi na lang kinukumpara ang stay-at-home moms and working moms, na para bang running competition.

Ano ba ang full-time mom? Nanay 24/7? Hindi ba ito applicable sa lahat ng mga nanay? Ako, pagtapak ko sa labas ng bahay para pumunta sa trabaho, nawawala ba ang pagiging nanay ko? Ang mga inang nagtatrabaho sa bahay, ‘pag bukas ba nila ng laptop, hindi na ba sila nanay? Kung hindi ako full-time mom dahil working mom ako, does that make me a part-time mom? Wala namang gano’n.

Sakripisyo ang pananatili sa bahay, oo, pero sakripisyo rin ang pag-alis.

Malaki ang respeto ko sa stay-at-home moms. No’ng nag-resign na ang nanay ko after decades of working, nakita ko ang hirap niya sa pagiging hands-on sa amin at sa mga dapat asikasuhin sa bahay. May excel files pa si Mama ng budgets! Notebooks, planners, mga listahan. Para ring nagtatrabaho sa opisina. Alam kong hindi lang siya ang nanay na gano’n ka-organisado kung mag-manage ng bahay. I’ve always looked up to her as a mother, when she was working and when she decided to stay at home.

Marami rin akong kakilalang stay-at-home moms na from the start. Bilib ako sa sakripisyo nilang halos hindi na lumabas ng bahay–minsan hindi na nga sila nakaliligo!–sa dami ng gawaing bahay, plus nag-aalaga ng mga anak. Halos wala na silang social life pero okay lang. All for their families.

At syempre, ang mga tulad kong working moms. Minsan, naiiyak pa rin ako kapag iniiwan ko si Lumi sa bahay. Kahit nasa trabaho ako, lagi ko siyang naiisip. Gusto ko mang samahan na lang siya sa bahay, gusto ko mang ako na lang ang mag-alaga sa kanya, kailangan kong magtrabaho para sa kanya.

Walong oras sa trabaho, idagdag mo pa ang ilang oras na biyahe, pero pinakamasayang bahagi pa rin ng pagiging working mom ang pag-uwi at pag-aalaga sa anak, kahit pagod sa maghapon.

Tapos, may mga stay-at-home pero work-from-home din. Sabay ang pag-aalaga at pagtatrabaho. Pagkatapos mag-alaga, kapag natulog sandali ang anak–kung bata pa–, check agad ng laptop para magtrabaho. Meron ding mga alaga sa umaga, trabaho sa gabi! Ibang klase ang tiyaga.

Paano pa kaya ang mga OFW moms? Siguro, okay lang na sabihing ‘mas’ mahirap. Wala na yatang mas mahirap pa sa pagkalayo sa anak, pero kinakaya nila, dahil kailangan.

Stay-at-home, working, kombinasyon ng dalawa, o OFW mom ka man, may student moms din, kahit anong klaseng nanay ka pa, full-time ang pagiging ina. Kahit kailan at saan, anak ang lagi nating inuuna at habang buhay na uunahin.

Go, mga inays!

Nagmamahal,
Isang working full-time mom

16807748_10155146197809430_674206198952809623_n
With the love of my life, Lumiere
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s