Mundo ng mga Titi, version 2.0

Lunes nang umaga ‘yon. Badtrip na si Jelo sa ‘kin dahil ang bagal ko raw kumilos—na totoo naman. Male-late na raw siya.  Tiningnan niya ako nang masama habang nagsusuot ako ng sapatos sa tapat ng pintuan ng bahay. Napailing habang naglalakad papunta sa gate.

Nagmadali na akong sundan siya. Nakalabas na siya ng gate kaya nauna siya sa ‘kin sa paglalakad pagpunta sa sakayan. Kaya siguro, akala ng lalaking nagsabi sa ‘kin ng “Labyu”, mag-isa lang ako.

May sigarilyo sa bibig, Nakapulang t-shirt na malaki para sa payat niyang katawan. Nanlalagkit ang buhok sa langis. Itim at maluwang ang suot na shorts. “Labyu,” narinig ko. Sinabi niya sa ‘kin, medyo mahina, nang magkasalubong kami.

Kaya naman, tulad nang nakagawian, tumalikod ako at sinigawan ko siya ng “Tangina mo!” Pagharap kong muli sa nilalakaran, nakita kong patakbo na si Jelo sa lalaki. Muntik na niya akong mabangga. Dali-dali akong sumunod.

Hinila niya ito sa manggas. “Anong sabi mo?” Nagulat ang lalaki, at syempre, nagmaang-maangan. Tumingin si Jelo sa ‘kin. “Anong sabi nito?”

“Labyu raw.”

Hinigpitan ni Jelo ang hawak sa lalaki. “Alam mo bang pwede kitang ipa-pulis? Bawal ‘yan dito, eh!”

“Brad, wala akong sinabi! Kagigising ko lang,” sabi nito, habang sinusubukang pumiglas.

“Sa’n ka pupunta? Dadalhin kita sa presinto. Halika dito,” kalmado si Jelo habang hinihila ang lalaki. Nakangisi. “Sasama ka sa ‘kin, o bibigwasan kita?”

Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Gusto kong sabihin sa kanyang, “tara na, male-late ka na.” o kaya “hayaan mo na,” pero nakakasawang mabastos. No’ng umagang ‘yon, nakapantalon ako. Hindi na nga ako naka-shorts tulad nang madalas (maluwang kasi ang dress code sa opisina). Nakapantalon na nga ako, pero may nag-catcall pa rin.

Dahil ang pagiging bastos, nasa utak ng mga manyakis, at hindi kasalanan ng damit ng babae.

Pilit na sinasabi ng lalaki na kagigising lang niya at wala raw siyang sinasabi. Pero hinihila lang siya ni Jelo. Hanggang sa makita kami ni Mommy, Lola ni Jelo. Hawak-hawak niya pa si Lumi. Pumagitan siya sa dalawang lalaki. “Bakit ba?” sabi niya.

“Binastos si Iza, eh,” sagot ni Jelo.

Tinulak ni Mommy ang lalaki. “Sige na, umalis ka na,” sabi niya.

Tumalikod na si Jelo. Mabilis kong ipinaliwanag kay Mommy ang nangyari. Humalik ako kay Lumi at sinundan ko nang muli si Jelo.

 

Minsan, tinatawanan ako ng mga kasama ko tuwing sisigawan ko ang mga lalaking kakantyaw ng “hi, babe,” “hi, ganda!,” “ingat,” o “sexy”. Pero matagal-tagal ko na ring ipinangako sa sarili ko na hindi na ako mananahimik.

Bakit? Tanong nila.

No’ng isang araw, may isang batang lalaking nakasampa sa truck ng basura. Nang dumaan ito sa harap ko, sinigawan niya ako ng “Sexy!” Sobrang bata pa ito. Kaunti lang ang itinangkad niya sa anak kong isang taong gulang pa lang. Ito ang dahilan kung bakit.

Maraming mga babaeng pinagagalitan o pinapansin dahil naka-shorts, o naka-sleeveless, o maikli ang suot. Malandi raw ang mga ito. Ito ang dahilan kung bakit.

May viral post sa social media ng usapan sa chat group ng mga kolehiyong kalalakihan. Pinagpipiyestahan nila ang isang menor de edad dahil “masarap daw itong bastusin”. Ito ang dahilan kung bakit.

May babaeng palihim na lumuluha matapos hipuan sa pampublikong sasakyan, at masabihan ng konduktor ng “bakit ganyan kasi ang suot mo?” nang magsumbong ito. Ito ang dahilan kung bakit.

Nang minsang ipaglaban ko sa mga kaibigan kung bakit hindi dapat kinekwestyon ang kasuotan ng mga kababaihan, wala ni isa man sa kanila ang kumampi sa ‘kin. Karamihan sa amin na nag-uusap no’n, mga babae. Ito ang dahilan kung bakit.

 

Hindi ito ang unang akda na sinulat ko tungkol dito. Ang una, pinamagatan kong “Mundo ng mga Titi”. Ikinwento ko dito ang mga pambabastos na naranasan ko.

Tinanong ako ni Jelo no’n, “Okay, pero anong ginagawa mo?” Sabi niya, marami na raw naisulat na gano’ng akda sa dalas nitong mangyari. Maiiba lang ang sinulat ko, kung pipiliin kong may gawin. Nalulungkot daw siya na hindi niya ako naturuang ipagtanggol ang sarili ko, maging matapang at lumaban.

Simula no’n, pinauulanan ko na ng mura ang kahit na sinong mambastos sa ‘kin. Kahit pa catcalling lang, dahil hindi ito kailanman “lang”.

 

Alam kong hindi pa ito sapat. Pero ito ang aking simula.  Nakakalungkot na sa ngayon, sa Quezon City pa lang may ordinansang nagbabawal sa catcalling. Sana, lumawak pa ang sakop nang batas na ito, hanggang sa umabot ito sa buong bansa.

Masaya akong murahin ang mga lalaking nambabastos sa ‘kin. Sana sa susunod, madala ko na sila sa presinto.

Higit, masaya akong nakahanap ng lalaking ipaglalaban—hindi ako—kung ‘di ang paniniwalang basura ang misogynistic at sexist na pananaw ng mundo. Sana isang araw, hindi na mapanganib maging babae sa mundong ito.

15064196_10154827938914430_1098380511_o
“Sasama ka sa ‘kin, o bibigwasan kita?” (Reyes, 2016)

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s