Lumang Orasan

Tik, Tak, Tik, Tak.

Paulit-ulit, mula mata, tainga hanggang utak

Nakatitig sa lumang orasan sa dingding

Orasang parang bibigay sa konting butingting

Tik, Tak, Tik, Tak.

Paulit-ulit mula mata, tainga haggang utak

Inaantok sa paggalaw ng manipis na kamay

Nakatitig lang, naghihintay, napapanis ang laway

Dumaan ang butiki, kumapal ang sapot ng gagamba

Tumayo’t nakadalawang ihi, umupo at ngumanga

Sa sunod na numero, lumipat ang makapal na kamay

Pero wala ka pa ring awat sa kahihintay.

Tik, Tak, Tik, Tak.

Hindi na makapag-isip ang pagod mong utak

Napansing unti-unting bumagal ang pag-andar ng orasan

Pagod na ang bateryang matagal nang hindi pinapalitan

Bumukas ang pinto, tumalon ang ‘yong puso

Inalis ang tingin sa orasang naghihingalo

Pagpasok niya, tumingin siya sa paligid, at naglakad

Napatingin, “Uy, wala ng baterya ‘yung orasan ko,” ang bungad.

Hindi ka man lang pinansin.

 

Tik, tak, tik, tak.

Pagod na ang puso, paganahin na ang utak.

Naghihingalong relo, nagpasya nang huminto.

Sa wakas, lumabas ka, isinara ang pinto.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s